Stichting Sajith, Sri Lanka 2013

Ymkje de Jong is samen met vijf personen naar Sri Lanka afgereisd voor de Stichting Sajith. Deze stichting wordt onder andere door De Friese Wouden helpt! Gefinancierd. Het doel is om de projecten die gefinancierd zijn door de stichting te bezoeken en te kijken wat er verder nog nodig is. Met de bijdrage van De Friese Wouden helpt werden afgelopen jaar schoolpakketten en een aantal voedselpakketten betaald. En er was nog een behoorlijk bedrag geschonken om het huis van een lasser af te bouwen.

Ymkje vertelt: ‘Het huis van de lasser hebben we geïnspecteerd. Toen we de aanvraag kregen was het een huisje met twee hele kleine kamers van ongeveer 2 bij 2 meter. Hierin werd met 4 personen geleefd.  Dhr. Jayasiri werkt als lasser. Hij kan niet meer volledig werken omdat hij een nekhernia heeft. Ook heeft hij zijn werk als lasser uitgeoefend zonder beschermende kleding waardoor hij een aandoening aan zijn handen heeft. Hij was al begonnen met de bouw van zijn huis. Het fundament lag al en hierop zijn wij doorgegaan. Stichting Sajith geeft alleen dat wat nodig is. Dus wij dachten dat het huis nu klaar was. Maar bij ons bezoek bleek al  gauw dat dit toch niet zo was. Het gezin leefde op beton wat niet is afgewerkt. Ook de muren zijn niet afgewerkt. Het is zo vreselijk stoffig waardoor het gezin problemen krijgt met de gezondheid. Daarom hebben we besloten om te gaan beginnen met afwerking van muren en vloeren.’

Boekenpakket
‘We hebben een paar kinderen gesproken die dit jaar een boekenpakket krijgen. Allereerst een gezin van een moeder met haar twee dochters. De moeder pakt alle baantjes aan om een inkomen te hebben. Ze haalt zand uit de rivier wat thuis gedroogd moet worden en dan wordt het aan bouwbedrijven verkocht. Of ze helpt met het binnen halen van de oogst. Allemaal zeer zwaar lichamelijk werk.  En dan komt ze elke maand nog te kort. De twee dochters krijgen de boeken voor het komende schooljaar. We hopen dat zij hierdoor een betere toekomst krijgen.’

Medicatie
‘Ook hebben we een meisje uit een gezin waarvan de vader zwaar gehandicapt is geholpen. Toen we dit gezin bezochten was alleen bekend dat meneer een rolstoel nodig had. Die hadden we meegenomen. Hij had al tien jaar in bed gelegen.  Maar bij aankomst hoorden we hem al roepen. Dit was een schreeuwen van pijn. Hij had vreselijk veel pijn maar er was geen geld voor medicatie. Mevrouw werkt om inkomen te hebben maar dit is niet voldoende voor de zorg van haar man. Ook springt de familie regelmatig bij  maar er was op dat moment niks. Vreselijk!!! Meestal maken we een foto van alle projecten en betrokken mensen. Maar de foto die gemaakt is door onze contactpersoon is niet geschikt om te laten zien, het is verschrikkelijk dat zoiets nog voorkomt. Hij heeft per maand voor € 15,-  medicatie nodig. We hebben voor twee maanden medicatie gehaald. Gelukkig is er door twee reisgenoten voor nog eens zes maanden medicatie toegezegd.’

Voedselpakketten
‘We hebben ook nog drie voedselpakketten uitgedeeld. Eén daarvan was wel heel bijzonder. We waren onderweg naar een mevrouw die we al eerder hebben bezocht. Maar we kwamen haar onderweg tegen. Ze kreeg van onze gids de opdracht om weer naar huis te gaan en dat hij haar over een paar minuten zou bezoeken. Dit deed ze zonder tegenspreken en ze had geen idee waarom hij langs kwam. Ze kon niet in onze bus kijken omdat we getinte ramen hadden. Dus bleef het een verrassing. Toen we bij haar aankwamen en een grote tas met boodschappen voor haar neerzetten was ze zeer ontroerd. Het bleek dat ze onderweg was om geld te lenen bij kennissen om zo eten te kunnen kopen.’

Schooltjes
‘Als laatste hebben we verschillende scholen bezocht. We hebben daar deuren laten plaatsen, stoelen, een metalen kast, een radio, een medicijnkast plus inhoud gegeven. We werden geweldig ontvangen met bloemen, gezang en thee met veel suiker en eigen gemaakte lekkernijen. We hebben ook nog een watertank met pomp laten plaatsen en leesbrillen uitgedeeld. Het is mooi op te zien om iemand blij te maken, met iets wat voor ons vanzelfsprekend is, maar voor hun van groot belang.’